klasztor:
  * HISTORIA ZGROMADZENIA * 名. URSZULA LEDÓCHOWSKA
 
nasze dzie豉:
  * 名IETLICA * KATECHEZA
 
dom pomocy spo貫cznej:
  * INFORMACJE * HISTORIA DOMU * ZASADY PRZYJ犴IA * OFERTA * GALERIA * KONTAKT
 
zabytki:
  * KLASZTORU * KO列IOx
 
inicjatywy:
  * RATUJMY KLASZTOR! * PLENER MALARSKI * JARMARK URSZULA垶KI * REMONT
 
materia造 archiwalne:
  * CHÓR * ZDJ犴IA ARCHIWALNE
 
linki:
  * URSZULANKI SJK * DOM 名IATEΘO * URSZULANKI NA 名IECIE - BLOG
  ko軼ió:   * HISTORIA * UROCZYSTO列I * LUDZIE
       

 

Historia sieradzkiego ko軼io豉 i klasztoru od momentu przej璚ia go przez Matk Urszul Ledóchowsk


Do嗆 niezwyk豉 jest historia zakotwiczenia si szarych urszulanek w Sieradzu i d德igni璚ia z ruin tamtejszego klasztoru podominika雟kiego.
Zacz窸o si to  wiosn 1921 roku, kiedy to Matka Urszula Ledóchowska, za這篡cielka niedawno powsta貫go Zgromadzenia Sióstr Urszulanek SJK zosta豉 zaproszona przez ziemianki powiatu sieradzkiego do Sieradza z pro軸 o wyg這szenie tu odczytu o nowym zgromadzeniu i jego dzia豉lno軼i. W sali teatru wobec licznie zgromadzonego ziemia雟twa Matka Urszula Ledóchowska mówi豉 o swych planach pracy w鈔ód ludu, o nowych formach 篡cia zakonnego, dostosowanych do potrzeb wspó販zesnych. Prawdopodobnie by豉 po raz pierwszy w Sieradzu i dopiero teraz mia豉 okazj ujrzenia starego klasztoru podominika雟kiego, po這穎nego tu obok teatru, z którego w豉郾ie wychodzili s逝chacze odczytu.
" Po odczycie - pisze Matka Urszula w "Historii Kongregacji" - otoczyli mnie: rektor ko軼io豉 klasztornego i panie ziemianki z pro軸, propozycj, by鄉y obj窸y klasztor podominika雟ki w Sieradzu, który ju cz窷ciowo jest ruin i coraz bardziej niszczeje"
Propozycja obj璚ia klasztoru kry豉 w sobie nadziej, 瞠 Matka Urszula - nie wiadomo zreszt jakim sposobem - wyd德ignie z ruin wal帷y si w gruzy zabytkowy obiekt ziemi sieradzkiej. W豉dze pa雟twowe i samorz康owe nie interesowa造 si nim: zbyt wiele by這 innych pal帷ych potrzeb. A przecie masyw ko軼io豉 i klasztoru, w陰czony ju od wieków w panoram miasta, stanowi cenny zabytek przesz這軼i, który nale瘸這 ratowa. Gdyby Matka Urszula zechcia豉 si tym zaj望, na pewno okoliczne ziemia雟two i ludno嗆 miasta po酥ieszyliby z pomoc. Takie sugestie podsuwano Matce Urszuli.
Ksi康z rektor Aleksander Brzezi雟ki oprowadzi Matk Urszul po ko軼iele, obja郾iaj帷 pochodzenie i warto嗆 artystyczn poszczególnych obrazów i o速arzy. Najd逝瞠j zatrzymano si przed gównym o速arzem, z pi瘯nym, 豉skami s造n帷ym wizerunkiem Matki Boskiej Ró瘸鎍owej.
W Kronice Zgromadzenia Matka Urszula wspomina: "Panie zaprowadzi造 mnie do ko軼io豉. Z o速arza gównego spogl康a na nas Matka Boska Ró瘸鎍owa w sukience ze srebrnych p造t. Zmówi造鄉y "Zdrowa Mario", by Bóg pozwoli mi obj望 Sieradz. Taki poczu豉m poci庵 do tego starego klasztoru: ile tu modlitw wznosi這 si do Boga, ile cnót, ile ofiar, nawet krwi m璚ze雟kiej 軼i庵a這 na ten dom b這gos豉wie雟two Bo瞠".

Matka Urszula zwiedzi豉 równie klasztor. Do ko軼io豉 przylegaj mury klasztoru, zbudowanego w czworobok wokó wirydarza, jak zwykle w klasztorach 鈔edniowiecznych. Na parterze, wokó wirydarza kru瞟anek o sklepieniu kolebkowym z lunetami, w豉軼iwym dobie renesansu i baroku...
"Wszystko grozi ruin - notuje Matka Urszula - a jednak takie to 豉dne, kru瞟anki 郵iczne mimo rujnacji, wirydarz zapuszczony, ale to wszystko przemawia do duszy i serca... Obesz造鄉y ca造 dom - ruina, ruina, a przecie ci庵nie mnie tak bardzo, i o鈍iadczy豉m paniom, 瞠m gotowa wzi望 ten klasztor i odrestaurowa".
Klasztor by rzeczywi軼ie w stanie op豉kanym. Po opuszczeniu go przez dominikanów zabudowania s逝篡造 najrozmaitszym celom. W jednym skrzydle mie軼i豉 si od czasów zaboru rosyjskiego szko豉, niektóre pomieszczenia wynajmowa rz康 osobom prywatnym. Nikt z u篡tkowników nie my郵a o przeprowadzeniu jakichkolwiek remontów, a jedynie zabezpiecza si prowizorycznie przed gro膨c ruin, klasztor wi璚 z wolna chyli si ku upadkowi: dziurawe dachy, pogni豉 pod這ga, powyrywane odrzwia, okna bez futryn i szyb, zacieki i rozpadliny w murach. Pó軟ocno - wschodni naro積ik czworoboku by ju cz窷ciowo rozebrany, gdy stamt康 wykradano ceg喚.
W chwili, gdy Matka Urszula Ledóchowska obejmowa豉 klasztor, w najlepiej stosunkowo zachowanych pomieszczeniach zabezpieczonych jako tako od ca趾owitej ruiny, mie軼i這 si kilka klas szko造 powszechnej, redakcja gazety "Ziemia Sieradzka", drukarnia i warsztaty, ponadto mieszkania ksi璠za rektora i nauczyciela szko造.
Na polecenie Matki Urszuli powiatowy architekt p. 奸usarski sporz康zi raport o stanie budynków klasztornych z dat 2 lipca 1921 r.
Czytamy w nim: Ks. Rektor przeniós obecnie drukarni do swego domu, a pawilon, przez niego opuszczony, wymaga bardzo solidnego remontu, znajduj帷 si w stanie op豉kanym pó ruiny. Dachy zniszczone, belki i ca貫 cz窷ci sufitów pozawalane, a co najwa積iejsze - ca貫 cz窷ci murów od góry s w zaciekach, gzymsy odlatuj, szkarpy si rysuj i cz窷ciowo s zupe軟ie zniszczone. Stan budynków, w których mie軼i si szko豉, jest stosunkowo mo磧iwy, gdy, - cho dorywczo - by造 remontowane, lecz za to przez budowniczych rosyjskich zosta造 bardzo zeszpecone przez zamian charakterystycznych stromych dachów z palon dachówk na bardzo brzydkie, bo p豉skie i kryte pap...
Nale瘸這by doprowadzi ca陰 t grup budynków do stanu pierwotnego z mo磧iwie ma造mi zmianami, lecz dzisiaj s one w tak op豉kanym stanie, 瞠 potrzebuj rych貫j opieki, gdy w przeciwnym razie nawet najpowa積iejszy remont nie uchroni tych gmachów od ostatecznej i zupe軟ej ruiny.
Tylko najniezb璠niejsze roboty, maj帷e uchroni klasztor od ruiny, oceni architekt na sum 2,5 mln marek.
Nale瘸這 przyst徙i do prawnego za豉twienia sprawy. Potrzebna by豉 przede wszystkim zgoda biskupa, ordynariusza diecezji kujawsko - kaliskiej, na terenie której le瘸 Sieradz. Matka Urszula rozpocz窸a o篡wion korespondencj z ks. biskupem S.K. Zdzitowieckim, dotycz帷 przekazania Zgromadzeniu Sióstr Urszulanek opuszczonego przez dominikanów obiektu. Powszechnie by這 wiadomo, 瞠 zakonnicy nie maj zamiaru obj望 swego dawnego klasztoru, gdy po zbadaniu stanu budynków zrezygnowali z niego, o czym biskup zosta powiadomiony. Klasztor sieradzki by w ka盥ym razie w豉sno軼i ko軼ieln i jedynie biskup móg zdecydowa o tym, kto go obejmie. Matka Urszula zwróci豉 si z pro軸 do ksi璠za biskupa Zdzitowieckiego zaraz po odczycie w Sieradzu, 20 kwietnia 1921 roku. Pisa豉:"Ekscelencjo, Najprzewielebniejszy Ksi篹e Biskupie. Wczoraj mia豉m odczyt w Sieradzu. Duchowie雟two i panie ziemianki oraz pan starosta tak zach璚ili si do naszej pracy, gównie do pracy nad nauczycielkami ludowymi, 瞠 pragn瘭iby, abym obj窸a z mymi siostrami klasztor podominika雟ki w Sieradzu. Zakon ten nie zamierza si tu osiedli, wi璚 mo瞠 by這by rzecz mo磧iw i bardzo prosz, niech Ekscelencja przychyli si do pró軸 ziemianek i do mojej i odda naszej Instytucji Urszulanek Serca Jezusowego ten klasztor. My od sierpnia pracujemy w Pniewach, w diecezji pozna雟kiej, wi璚 ks. kardyna Dalbor mo瞠 udzieli potrzebnych o nas informacji...,B璠ziemy si stara造, na ile potrafimy, pracowa na chwa喚 Bo膨 w my郵 ko軼io豉 鈍i皻ego i naszego Biskupa."Ks. bp Zdzitowiecki szczerze ucieszy si propozycj Matki Urszuli. "Praca nad ludem - pisa - jest tak nagl帷a i tak nieodzowna, 瞠 z otwartymi r瘯oma przyjm Siostry do swej diecezji... Z mej strony nie znajduj 瘸dnych przeszkód do osiedlenia si Urszulanek w klasztorze sieradzkim... Przewielebna jednak Matka zechce w Rzymie porobi kroki do pozyskania klasztoru na sta貫. Ja te starania w miar si i mo積o軼i popr."
Matka Urszula, czym pr璠zej wys豉豉 list do genera豉 dominikanów w Rzymie, o. Ludwika Theisslinga, z pro軸 o przekazanie Zgromadzeniu klasztoru sieradzkiego. Genera w krótkim czasie odpisa, 瞠 ch皻nie odst瘼uje w豉sno嗆 dominika雟k, która b璠帷 ju w stanie ruiny, nie przedstawia dla zakonu wi瘯szej warto軼i.
Matka Urszula z entuzjazmem zabra豉 si natychmiast do dzie豉. Spraw restauracji klasztoru chcia豉 zainteresowa duchowie雟two, ziemia雟two, i arystokracj. Pragn窸a równocze郾ie "odrestaurowa" my郵 o kanonizacji królowej Jadwigi. "Wszak ta kanonizacja mia豉by takie ogromne religijne i polityczne znaczenie dla naszego biednego kraju" - pisa豉 Matka Urszula w li軼ie do biskupa Zdzitowieckiego.
Energia i przedsi瑿iorczo嗆 Matki Urszuli wzbudzi造 zaniepokojenie i czujno嗆 w豉dz pa雟twowych, które teraz dopiero przypomnia造 sobie o istnieniu klasztoru podominika雟kiego i zg這si造 swoje do niego prawa, zupe軟ie bezpodstawnie, skoro nawet rz康 carski uznawa ten obiekt za w豉sno嗆 ko軼ieln. Nie pozwolono Matce Urszuli czyni 瘸dnych kroków maj帷ych na celu odbudow klasztoru, równocze郾ie jednak nie brano si do ratowania zagro穎nych budynków. Równie ziemianie, cho "bardzo przychylni" - jak zawsze twierdzi豉 Matka Urszula - zl瘯li si troch, 瞠 tempo, jakie Matka nadawa豉 sprawie odbudowy, poci庵nie za sob konieczno嗆 zbyt wysokiej pomocy finansowej z ich strony, a przecie maj徠ki by造 przez wojn mocno nadszarpni皻e i trzeba by這 je d德iga z upadku.
Matka Ledóchowska pomimo przeszkód nie rezygnowa豉 ze swych planów. Pro軸y o interwencj ksi璠za biskupa Zdzitowieckiego i rozmowy w Ministerstwie Rolnictwa ostatecznie zaowocowa造 tym, 瞠 cho Matce nie przyznano na razie prawa w豉sno軼i, dano jej prawo u篡walno軼i klasztoru oraz zapewniono pomoc finansow w jego odbudowie. Matka Urszula przy poparciu ksi璠za biskupa Zdzitowieckiego otrzyma豉 od dominikanów urz璠owy akt donacyjny. Formalny akt darowizny zosta dokonany przez zebran w Rzymie Rad Generaln zakonu dominika雟kiego w dniu 2 kwietnia 1922 roku.
Ju z pocz徠kiem lipca 1922 roku M. Urszula pos豉豉 do Sieradza dwie siostry: S. Antonin Tyszkiewicz i S. Paul Wróblewsk, by rozpocz窸y kwest po dworach diecezji kujawsko - kaliskiej. Matka Urszula wystara豉 si o zezwolenie na kwest od biskupa ordynariusza i urz璠u wojewódzkiego w υdzi. Z tymi pismami siostry rozpocz窸y w璠rówk od dworu do dworu, zwykle ko闓i, gdy ka盥y maj徠ek udziela tego 鈔odka lokomocji na przejazd do nast瘼nego dworu. Przez ca貫 lato trwa豉 ta w璠rówka uwie鎍zona poka幡ym dorobkiem. Matka Urszula równie je寮zi豉 po dworach, aby zapozna ich w豉軼icieli ze stanem robót przy odbudowie klasztoru. Poniewa marka polska spada豉 z dnia na dzie, trzeba by這 od razu lokowa pieni康ze w materia豉ch budowlanych.
Na dobre zamieszka造 siostry w Sieradzu dopiero od wrze郾ia 1922 roku, na razie u zaprzyja幡ionej rodziny, a od pa寮ziernika przenios造 si do klasztoru. Zamieszka造 w dwóch pokojach na pi皻rze, gdzie jeszcze w czasie deszczu ciek這 im na g這w. Klasztor nie mia jeszcze ogrodzenia, wi璚 sta si pasa瞠m mi璠zy ulic 畝bi a Dominika雟k i buszowano w nim, zw豉szcza noc, w poszukiwaniu skarbów.
Odbudowa klasztoru post瘼owa豉 sukcesywnie i trwa豉 kilka lat. Siostry mia造 swój znaczny udzia w pracach murarskich i porz康kowych. Pierwsze lata odnotowa造 do嗆 du篡 nap造w kandydatek do 篡cia zakonnego z ziemi sieradzkiej. Wiele z nich stawa這 do pracy przy odbudowie klasztoru.
Prace restauracyjne tak zrujnowanego i du瞠go obiektu zabytkowego poci庵a造 za sob du瞠 koszty. Oczywi軼ie nie mog豉 temu sprosta kasa Zgromadzenia, które prowadzi這 liczne zak豉dy dla sierot i dzieci z rodzin ubogich - nie dotowane wówczas przez pa雟two.
Matka Urszula zabiega豉 równie o stworzenie pewnych 廝óde dochodu w samym klasztorze. Ju w listopadzie 1922 roku sprowadzono do Sieradza warsztaty tkackie i zainstalowano je w d逝giej sali wzd逝 ko軼io豉 na pierwszym pi皻rze. W sumie by這 12 warsztatów tkackich. Kierowniczk tkalni by豉 siostra Józefa (Franciszka) Korentz, osoba przedsi瑿iorcza i utalentowana. Wytwarzaj帷 tkaniny regionalne: barwne pasiaki, czerwone i zielone, narzuty na ó磬a, poduszki, stroje ludowe regionu sieradzkiego, tkalnia sióstr przyczyni豉 si wydatnie do promowania i upowszechniania pi瘯na ludowego artyzmu. Tkaniny regionalne wyrabiane tutaj zosta造 kilkakrotnie odznaczone na ró積ych wystawach, w tym na Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 r. Równie po wojnie, gdy siostry by造 zmuszone przyst徙i do Spó責zielni Pracy Przemys逝 Ludowego i Artystycznego Ziemi Piotrkowskiej, tkaniny sióstr by造 szczególnie cenione. Przyk豉dem tego mo瞠 by fakt, 瞠 jeden z utkanych przez siostry gobelinów, zosta ofiarowany prezydentowi Francji Charles de Gaulle, podczas jego wizyty w Polsce. Siostry tka造 równie "metra" z cienkiej we軟y czesankowej na kostiumy dla zespoów ludowych. Celem wi瘯szego urozmaicenia swoich wyrobów Siostra Korentz 陰czy豉 ze sob wzory lub kolory ró積ych wsi lub okolic, tworz帷 w ten sposób nowe wzory pod wzgl璠em charakteru i barwy bardziej artystyczne od ludowych. Ponadto specjaln uwag po鈍i璚i豉 siostra dawnym, zanikaj帷ym ju wzorom ludowym, odradzaj帷 je w ten sposób i zapoznaj帷 z ich pi瘯nymi barwami i rysunkami wspó販zesne pokolenie.
Matka Urszula, mimo rozlicznych prac i odpowiedzialno軼i za ca貫 Zgromadzenie, by豉 osobi軼ie zaanga穎wana w spraw odbudowy klasztoru. Mówi o tym jej zapisy w Kronice Zgromadzenia, któr prowadzi豉: "Obstalowa豉m w Poznaniu 30 tys. sztuk dachówki karpiówki dla Sieradza"(1924 r.), "Obejrza豉m ca陰 budow. Ju zerwany stary dach nad szko陰, praca wre w ca貫j pe軟i"(1925 r.), "Ju wszystkie dachy dachówk pokryte. Sieradz coraz 豉dniejszy"(1926 r.).

Odbudowa klasztoru nabra豉 rozg這su. Ukazywa造 si artyku造 wyra瘸j帷e uznanie dla przedsi瞝zi璚ia. Oto tytu造 niektórych z nich: "Nowe dzie這 Matki Ledóchowskiej - odbudowa klasztoru w Sieradzu" ("Tygodnik Ilustrowany" Nr 35, 1926), "Wskrzeszona chluba Sieradza - klasztor Królowej Jadwigi" ("Ilustrowany Kurier Codzienny", Kraków  Nr 48, 1929)
Ju w roku 1923 gówne skrzyd這 klasztoru by這 gotowe, posesja zosta豉 ogrodzona, zaprowadzono elektryczno嗆, jednym s這wem klasztor dominika雟ki o篡.
Matka Urszula podj窸a si ponadto remontu gmachu przylegaj帷ego do klasztoru i b璠帷ego jego w豉sno軼i a u篡tkowanego przez publiczn szkol powszechn. W pa寮zierniku 1925 r. odby這 si uroczyste po鈍i璚enie szko造  im. Królowej Jadwigi. Kierownictwo szko造 by這 ju wówczas w r瘯u sióstr.
Równolegle z odbudow klasztoru - by豉 tu prowadzona praca charytatywna i apostolska pod ró積ymi postaciami. Klasztor by zawsze otwarty na dzieci i m這dzie - na wszelkie potrzeby i biedy ludzkie.
Ju na pocz徠ku, gdy warunki by造 jeszcze bardzo prymitywne s. Antonina Tyszkiewicz, pierwsza prze這穎na klasztoru, przyj窸a bez wahania dwudziestk dzieci z ochronki na ul. 畝biej, gdy magistrat nie móg finansowa tej instytucji. Wkrótce Matka Ledóchowska zabra豉 je do Otorowa, gdzie istnia ju dobrze zorganizowany zak豉d opieku鎍zo-wychowawczy. Klasztor stawa si tym, czym by powinien - ostoj, pomoc oparciem dla 鈔odowiska.
Wkrótce po osiedleniu si siostry zorganizowa造 ochronk dla dzieci, w której z dnia na dzie przybywa這 podopiecznych. Dzieci otrzymywa造 ciep造 posi貫k, czasami odzie, a przede wszystkim troskliw opiek i serce, których cz瘰to by這 im brak. Do篡wianie odbywa這 si z funduszów Ko豉 Ziemianek, tak瞠 sejmik dopomaga w zaopatrzeniu dzieci w odzie.
W latach 30 - tych siostry opiekowa造 si ju setk dzieci. Podczas wakacji letnich siostry prowadzi造 ponadto "ogródek" dzieci璚y dla dzieci przedszkolnych. W klasztorze powsta豉 鈍ietlica dla 30 dziewczynek zrzeszonych w Katolickim Stowarzyszeniu M這dzie篡, biblioteka i wypo篡czalnia ksi捫ek, z której korzysta豉 okoliczna ludno嗆. W roku 1934 na usiln pro軸 inteligencji miejskiej siostry za這篡造 prywatn koedukacyjn szko喚 powszechn, co rozszerzy這 mo磧iwo軼i oddzia造wania i na to 鈔odowisko.
Sta造m zaj璚iem sióstr by豉 katechizacja we wszystkich szko豉ch powszechnych Sieradza, prowadzenie organizacji religijnych dzieci i m這dzie篡.
Drugim koniecznym do utrzymania domu dzia貫m pracy sta si wkrótce ogród wraz z polem. Po ogrodzeniu posesji zacz窸a si na dobre uprawa warzyw, sadzenie drzew owocowych, wkrótce ogród si rozszerzy o przyleg貫, wydzier瘸wione parcele. Zgromadzenie otrzymywa這 te czasem jako darowizn kawa趾i pola za miastem, a tak瞠 dokupowa這 ziemi, by móc za這篡 w豉sne gospodarstwo rolne.
W 1928 r. wspó逕豉軼icielka maj徠ku Monice ofiarowa豉 Zgromadzeniu 3 ha ziemi, pó幡iej dokupiono s御iednie parcele, a w 1939 roku zako鎍zono budow domu, w którym zamieszka造 siostry z klasztoru w Sieradzu.

Lata wojny i okupacji

Ca陰 t rozkwitaj帷 dzia豉lno嗆 przerwa豉 wojna w 1939 roku. Pocz徠kowo, podobnie jak reszta zdezorientowanych ludzi, siostry uciek造 przed zbli瘸j帷ym si frontem. 3 wrze郾ia uda造 si w kierunku , Piotrkowa Trybunalskiego i Szadku. Ucieczka nie trwa豉 jednak d逝go, bo ju 10 wrze郾ia powróci造 do Sieradza. Klasztor zosta zaj皻y przez Niemców i stworzono w nim szpital polowy. S.Paulina Jaskulanka tak relacjonowa豉 zaistnia貫 fakty:"Ranni 穎軟ierze polscy zajmowali po這w kru瞟anków - le瞠li na kamiennej posadzce, prawie bez s這my. Trzeba by這 zdoby s這m i sienniki. W budynku publicznej szko造 powszechnej tylko w dwóch salach le瞠li polscy je鎍y, ci najci篹ej ranni. W innych znajdowali si 穎軟ierze niemieccy, sala operacyjna i opatrunkowa. W ko軼iele le瞠li oficerowie niemieccy l瞠j ranni. Nasze pokoje w klauzurze zajmowali lekarze, piel璕niarki - personel niemiecki. Wsz璠zie by brud, zniszczenie, wala造 si resztki rozgrabionych rzeczy sióstr - ksi捫ki, notatki itp."
W dwóch pokoikach parterowych przy furcie mieszka豉 warta niemiecka. Wartownicy nieustannie pe軟ili dy簑ry na ulicy, na podwórzu i w ogrodzie, dooko豉 ca貫go klasztoru. Siostry wspominaj, 瞠 byli na ogó ludzcy i pe軟i wspó販zucia dla niedoli zwyci篹onych, nierzadko cz瘰towali polskich 穎軟ierzy swoim jedzeniem i tytoniem.
Pocz徠kowo by這 kilkuset rannych - warunki fatalne - brak這 ó瞠k, bielizny, nawet sienników. Gdy w豉dze wojskowe skierowa造 cz窷 je鎍ów do innych szpitali, a inwalidów pozwalniano do domów, opró積i si ko軼ió i kru瞟anek, wi瘯szo嗆 rannych le瘸豉 na ó磬ach, reszta na siennikach. Mieszka鎍y Sieradza pami皻ali o naszych rannych, odwiedzali ich, obdarzali 篡wno軼i.
Chorzy byli pod opiek polskich lekarzy; praniem, obs逝g rannych i kuchni zajmowa造 si siostry. Ustali si zwyczaj, 瞠 codziennie kilku czy kilkunastu je鎍ów obiera這 kartofle na obiad.
Z powodu ci篹kiej zimy Msze 鈍i皻e w pierwszym roku wojny odprawiano nie w ko軼iele, lecz na kru瞟anku, pod wielkim krucyfiksem. A poniewa kru瞟anek by opalany, mogli uczestniczy w nabo瞠雟twach ranni, z których wielu mia這 tylko drelichowe mundury. Ówczesny rektor ko軼io豉 i kapelan sióstr ks. Binkowski, przychodzi do sal i spowiada rannych a tak瞠 udziela im komunii 鈍i皻ej.
Szpital polowy przetrwa a do 19 lutego 1940 roku. Liczy wówczas ju tylko1105 pacjentów. Nie czekaj帷 ich wyzdrowienia, Niemcy wyprawili ich najpierw do Ostrzeszowa, a stamt康 porozsy豉li do ró積ych obozów. Na po瞠gnanie prawie wszyscy zebrali si na kru瞟anku pod krzy瞠m, gdzie Msz 鈍i皻 odprawi ks. Binkowski, który wkrótce sam zosta wys豉ny do obozu w Dachau, sk康 ju nie wróci.
Podczas trwaj帷ej wiele lat okupacji, przebywaj帷e w Sieradzu siostry podj窸y si równie pochówku zmar造ch w sieradzkim wi瞛ieniu wi篥niów politycznych.
Przez wszystkie lata okupacji mo積a by這 ogl康a jad帷y ulicami miasta niepozorny zaprz璕: wózek, zaprz篹ony w kulawego konika "Trosk" wioz帷y trumn, albo i dwie. Jedna siostra powozi豉 siedz帷 na wózku, a za wózkiem sz豉 druga siostra z ró瘸鎍em w r瘯u modl帷 si za zmar造ch. Do "konduktu" przy陰cza si niekiedy policjant i krzycza, 瞠by jechano pr璠zej. Taki widok powtarza si najpierw po kilka razy w tygodniu, potem codziennie, a w ko鎍u musia造 siostry obraca kilka razy dziennie, aby przewie潭 na cmentarz zmar造ch wi篥niów.
W pierwszym roku wojny ka盥y zmar造 otrzymywa w豉sn trumn; w dalszych latach trumna z wysuwanym dnem s逝篡豉 tylko do przewo瞠nia zw這k, które sk豉dano do grobu w papierowych workach. Pod koniec sytuacja uleg豉 zmianie o tyle, 瞠 zmar造ch odziewano w ich w豉sn bielizn o ile ta by豉 licha, bo lepsz przyw豉szczali sobie Niemcy. W samym tylko 1942 roku siostry pochowa造 w ten sposób 450 osób. Dzisiaj nie ma na cmentarzu nawet 郵adu po tych wi瞛iennych mogi豉ch. Zniwelowano je, a na ich miejscu stoj nowe, murowane groby.

Po zako鎍zeniu wojny

Z chwil zako鎍zenia wojny w 1945 r. klasztor sieradzki licz帷y wówczas 110 sióstr, bardzo aktywnie w陰czy si w prace nad odbudow i rekonstrukcj 篡cia spo貫cznego na terenie miasta. Wojna pozostawi豉 po sobie ruin, n璠z i ludzkie tragedie. Najpilniejsz spraw by豉 troska o m這dzie i dzieci. Gdy tylko zacz窸o si organizowa szkolnictwo, pi耩 sióstr obj窸o nauczanie religii w szko豉ch. Do pracy w gimnazjum przyst徙i豉 s. Magdalena Hekker, która obj窸a nauczanie 豉ciny i j瞛yka francuskiego oraz rysunków. Prowadzi豉. W pracy tej jednak nie utrzyma równie na terenie szko造 organizacj m這dzie穎w Czerwonego Krzy瘸. W pracy tej jednak nie utrzyma豉 si d逝go. Zosta豉 zwolniona pod koniec pó逗ocza roku szkolnego 1947/48.
Nap造w m這dzie篡 okolicznej do gimnazjum sieradzkiego a potem te do innych szkó 鈔ednich, stwarza konieczno嗆 zapewnienia jej odpowiednich warunków bytowych i w豉軼iwej opieki. Nie by這 jeszcze wtedy internatów pa雟twowych. Rodzice nawi您uj帷 do tradycji przedwojennej zwracali si w tej sprawie do sióstr. Zg這sze by這 bardzo du穎, ale siostry, ze wzgl璠u na ograniczone mo磧iwo軼i lokalowe, mog造 przyj望 w pierwszym roku powojennym 45 dziewcz徠. Warunki by造 wówczas, jak zreszt wsz璠zie w pierwszych latach powojennych, bardzo skromne, wr璚z biedne. Jednak m這dzie ówczesnego pokolenia wykaza豉 wiele hartu i zapa逝 do nauki i pracy. W miar ulepszania warunków i przeprowadzenia pewnych adaptacji lokalowych mo積a by這 zwi瘯szy ilo嗆 miejsc. Najwi璚ej, bo 58 internatek by這 w roku 1956/60. Liczba ta zacz窸a jednak spada, bo ówczesne w豉dze komunistyczne niech皻nie  a nawet wrogo patrzy造 na burs prowadzon przez zgromadzenie zakonne. Siostry pracuj帷e w bursie otrzyma造 wymówienie pracy w ci庵u roku szkolnego, jednak na skutek interwencji rodziców zgodzono si na pozostawienie bursy do ko鎍a roku szkolnego. Bursa prosperuj帷a po wojnie przez 16 lat przesta豉 istnie definitywnie z dniem 30 czerwca 1961 roku.
Po zlikwidowaniu bursy "Caritas" pa雟twowy zleci siostrom prowadzenie Domu Opieki Spo貫cznej dla 40 dzieci niepe軟osprawnych umys這wo i fizycznie. Otwarcie Zak豉du nast徙i這 5 stycznia1962 r.
Praca ta wymaga豉 od sióstr du瞠go przestawienia si. Trzeba by這 przeszkoli personel, zdoby wi璚ej piel璕niarek, których w zgromadzeniu o profilu nauczycielsko - wychowawczym nie by這 zbyt wiele. W豉dze komunistyczne chcia造 w ten sposób zepchn望 dzia豉lno嗆 sióstr jakby na margines. Siostry jednak, które obj窸y prac przy najbiedniejszych dzieciach, nie czu造 si pokrzywdzone. Przeciwnie, dzieci te sta造 si odt康 przedmiotem ich szczególnej troski.
Przez wiele lat Dom Pomocy Spo貫cznej boryka si z bardzo trudnymi warunkami lokalowymi, gdy pomieszczenia starego klasztoru nie da造 si zaadaptowa do potrzeb tego typu zak豉du. W 1984 roku Zgromadzenie odzyska這 przyleg造 do klasztoru budynek, w którym przed wojn siostry prowadzi造 szko喚 podstawow, a po wojnie w豉dze komunistyczne zaj窸y budynek najpierw na szko喚, nast瘼nie przedszkole i wreszcie na potrzeby Muzeum Miejskiego. Odzyskanie tego budynku przyczyni這 si do polepszenia warunków Zak豉du. Obecnie wi瘯szo嗆 personelu stanowi osoby 鈍ieckie, które z wielk ofiarno軼i i oddaniem pracuj przy dzieciach. Dyrekcja Zak豉du dba o w豉軼iwy poziom pracy, stara si j usprawni przez wprowadzenie nowych urz康ze - czyni wszystko, by Zak豉d móg jak najlepiej s逝篡 chorym dzieciom.
Odpowiedzi na najpilniejsza potrzeb spo貫cze雟twa sieradzkiego by這 otwarcie przedszkola po wojnie. Mimo najlepszych ch璚i, siostry nie by造 w stanie przyj望 wszystkich, bardzo licznie zg豉szanych dzieci.
W pierwszym roku powojennym liczb ograniczono do 100 miejsc. Siostry prowadzi造 przedszkole w wynaj皻ym lokalu. W nast瘼nych latach, gdy urz康zono na ten cel zakupiony przez siostry barak, liczb miejsc mo積a by這 zwi瘯szy do 150. Dzieci zosta造 podzielone na trzy grupy.
W 1947 r. z ramienia "Caritas" powsta這 w domu sióstr przy ul. Toru雟kiej drugie przedszkole, prowadzone przez siostry. Dzia豉這 ono przez dwa lata i przesta這 istnie na skutek rozwi您ania przez w豉dze komunistyczne "Caritas" ko軼ielnego.
Do przedszkola trafia造 dzieci z ró積ych 鈔odowisk spo貫cznych. By這 wiele pochodz帷ych z rodzin inteligenckich i zamo積ych, ale tez i biedne, których rodzice, czy opiekunowie nie byli w stanie pokry nawet kosztów wy篡wienia. Koszty te bra na siebie komitet rodzicielski, który bardzo aktywnie dzia豉 na terenie przedszkola i by du篡m jego zapleczem i pomoc.
Praca w przedszkolu otwiera豉 mo磧iwo軼i nawi您ania przez siostry bliskich kontaktów ze spo貫cze雟twem sieradzkim. Wiadomo, 瞠 wra磧iwo嗆 rodziców jest szczególnie wyczulona na najm這dsze pociechy. Potrafili, wi璚 w豉軼iwie oceni poziom pracy opieku鎍zej i wychowawczej sióstr. Nic wi璚 dziwnego, 瞠 miejsca w przedszkolu by造 rezerwowane ze znacznym wyprzedzeniem czasowym. Siostry ze swej strony, mia造 okazj bli窺zego wnikni璚ia w 鈔odowisko rodzinne dzieci, co stwarza這 te mo磧iwo嗆 pracy apostolskiej i charytatywnej, tam, gdzie by這 to potrzebne.
圭is豉 wspó逍raca z rodzicami by豉 wa積a w przedszkolu, które niejednokrotnie korzysta這 z ich fachowej, 鈍iadczonej bezp豉tnie pracy. Co miesi帷 odbywa造 si zebrania komitetu rodzicielskiego, a co kwarta walne zebrania rodziców, podczas których wyg豉szano referaty z zakresu wychowania i omawiano sprawy, zwi您ane z potrzebami przedszkola . W kontaktach z rodzicami chodzi這 przede wszystkim o uzgodnienie metod wychowawczych, by w imi dobra dziecka, wychowanie rodzinne by這 zgodne z wychowaniem w przedszkolu.
W 1952 roku przedszkole, które dot康 dzia豉這 na zasadzie instytucji prywatnej, zosta這 przej皻e przez "Caritas"pa雟twowy. ㄠczy這 si to z wi瘯sz ingerencj w豉dz w sprawy przedszkola, by這 natomiast korzystne pod wzgl璠em materialnym. Najwa積iejsza dla sióstr sprawa a mianowicie profil wychowania - pozosta ten sam.
Obok normalnych zaj耩, przewidzianych programem przedszkolnym, siostry w這篡造 wiele stara w kierunku religijnego wychowania dzieci. Od czasu do czasu dzieci mia造 swoje Msze 鈍., w czasie których recytowa造 opracowane dla nich wierszem teksty mszalne. Szczególnie uroczy軼ie odbywa這 si zako鎍zenie roku. Wówczas dzieci z zaoszcz璠zonych przez siebie pieni捫ków, zamawia造 Msz 鈍i皻 w intencji rodziców. Potem odbywa造 si wyst瘼y dzieci na kru瞟ankach.
W latach sze嗆dziesi徠ych w豉dze komunistyczne podj窸y w ca造m kraju akcje likwidacji przedszkoli prowadzonych przez zgromadzenia zakonne.
Na pocz徠ku roku 1961/62 sytuacja by豉 niepewna i napi皻a. Inspektorat za膨da do wgl康u kart zg這sze dzieci i przetrzymywa je przez d逝窺zy czas. By造 równie trudno軼i z zatwierdzeniem zmiany na stanowisku kierowniczki przedszkola. Nie stwarza這 to sprzyjaj帷ej atmosfery, siostry jednak przyst徙i造 normalnie do pracy i prowadzi造 j do ko鎍a roku szkolnego. W dniu 30 czerwca 1962 r. przedszkole sióstr w Sieradzu zako鎍zy這 swe istnienie.
Mimo likwidacji placówek nie uda這 si ca趾owicie pozbawi sióstr wp造wu na m這dzie i dzieci. Gdy w szko豉ch zniesiono nauczanie religii, siostry przyst徙i造 do katechizacji w salach parafialnych zarówno w Sieradzu jak i w okolicznych wioskach. Pi耩, sze嗆 katechetek obejmowa這 swym nauczaniem i wp造wem wychowawczym setki dzieci. Do ko軼io豉 klasztornego garn窸y si dzieci i m這dzie pragn帷e uczestniczy w obrz璠ach liturgicznych jako ministranci i asysta. Siostry opiekunki otacza造 je szczególn trosk, staraj帷 si wpoi im takie podstawowe warto軼i jak uczciwo嗆, prawo嗆, szacunek dla ka盥ego cz這wieka, obowi您kowo嗆. Wysi貫k i praca ka盥ego z nich w kierunku osi庵ania tych zalet, by豉 warunkiem dopuszczenia do o速arza. Przez d逝窺zy czas w klasztorze prowadzono nieoficjalnie 鈍ietlic dla oko這 czterdziestu ministrantów. Tu mieli swoje pogadanki wychowawcze, tu mogli odrobi lekcje, czy zabawi si w ró積e gry. Zarówno ministrantom jak i dziewcz皻om z asysty urz康zano co roku 鈍i皻ego Miko豉ja, op豉tek, 鈍i璚one. M這dzie pod kierunkiem sióstr przygotowywa豉 jase趾a inne przedstawienia o tematyce religijnej, które wystawiano w ko軼iele.
Niema造 wp造w w dziedzinie o鈍iatowo wychowawczej odegra豉 biblioteka, której dzia豉lno嗆 wznowi造 siostry zaraz po wojnie. Wprawdzie ksi璕ozbiór zosta cz窷ciowo zniszczony podczas dzia豉 wojennych, ale starano si sukcesywnie go uzupe軟ia przez zakup nowych ksi捫ek i wydawnictw.
Ju w pierwszym roku powojennym liczba czytelników wynosi豉 przesz這 300 osób. Poza czytelnikami z miasta z wypo篡czalnie ksi捫ek korzysta造 mieszkanki bursy i ministranci. Z up造wem lat zainteresowanie ksi捫k nieco zmala這 u osób doros造ch, natomiast zwi瘯szy豉 si nap造w dzieci i m這dzie篡, które tu znajdowa造 trudno dost瘼ne lektury z dziedziny literatury lub ksi捫ki religijnej.

Równolegle z prac wychowawcz klasztoru sieradzkiego rozwija豉 si dzia豉lno嗆 charytatywna, kierowana wsz璠zie tam, gdzie ujawnia豉 si bieda i ludzkie potrzeby. W latach powojennych siostry wydawa造 codziennie dwa posi趾i dla ok. pi耩dziesi璚iu osób. Dwie siostry pracowa造 w parafialnym Caritas organizuj帷 pomoc materialna i odwiedzaj帷 chorych i samotnych. Szczególn trosk otaczano wielodzietne rodziny i samotne matki.
W okresie stanu wojennego i w latach nast瘼nych siostry podj窸y trud rozdawnictwa darów zagranicznych, które wówczas w du篡ch ilo軼iach nap造wa造 do Polski.
Szczególnym rodzajem 鈍iadczonej pomocy by這 umo磧iwienie zamiejscowym dziewcz皻om z ubo窺zych rodzin uko鎍zenia szko造 鈔edniej. Siostry przyjmowa造 je do siebie zapewniaj帷 im pe軟e utrzymanie i opiek. Przez szereg lat liczba ich wynosi豉 2 - 4.
Obecnie Siostry prowadz katechizacj w szko豉ch podstawowych i 鈔ednich, od 1962 roku prowadzony jest Dom Pomocy Spo貫cznej dla doros造ch, dzieci i m這dzie篡 niepe軟osprawnych intelektualnie, przy klasztorze dzia豉 schola Gaudium Cantus, 砰wy ró瘸niec, grupa Matek w modlitwie, w ko軼iele odbywaj si koncerty muzyczne. Od 1991 roku prowadzona jest 鈍ietlica 鈔odowiskowa "安iate趾o Dzikuska"- pierwsza na terenie miasta i obecnie dotowana przez Urz康 Miasta.